|
|
Mijn visserij op Hombeek verloopt dit jaar niet zo goed als de vorige jaren. De massa natuurlijk voedsel die er vroeger al was is extreem toegenomen. Hiernaast nog eens het vreemde weer dat ons klein landje teistert, maakt het vissen er niet makkelijker op.
De vele uren die ik in juli en augustus geklopt had zorgden er niet voor dat er vis op de kant kwam. Een sessie van 7 dagen en evenveel nachten resulteerde ook al in een blank. De moed om verder te gaan zakte diep in mijn schoenen en ik kreeg het gevoel dat het vissen mij wat begon tegen te steken.
Gelukkig kon ik wat variatie in mijn hobby brengen. Door bijvoorbeeld op een jeugddag te gaan helpen en ook het VBK jeugdkamp begeleiden heeft mij goed gedaan en terug wat moed gegeven om te vissen.
|
|
 |
|
|
|
|
| Het was vrijdag 17 augustus toen ik voor de zoveelste maal op rij aan het blanken was. Ik dacht na over verschillende vis-methodes en ook de methodes die werden toegepast op mijn thuiswater. Eigenlijk is het zeer simpel: iedereen voert èn vist met boilies (op een enkeling na). Toen begon ik te denken wat ik zou kunnen doen om een andere voertechniek te gebruiken, zonder al teveel last van brasems te hebben. Deze laatste is een echte plaag op dit water. Je kan ze zelfs vangen aan 24 tot 30mm boilies. (ik snap nog altijd niet hoe deze beestjes dat voor elkaar krijgen om toch die haak in hun mond te nemen). |
|
|
 Nadat ik vrijdag stopte met vissen, ging ik nog even langs bij Wesley, een goede vriend die ook op dit water vist. Ik besprook met hem mijn voertechniek die ik in gedachte had en hij vond dit ook zeer interessant en spoorde mij aan het toch eens te proberen. Na nog een leuk gesprek en een whiskey-cola te hebben gedronken reed ik naar huis. Ik zette mijn viskar in de garage en reed met de fiets naar de plaatselijke dierenzaak. Daar kocht ik mij 5kg hennep en vertrok weer naar huis. Thuis zette ik de hennep in water en de dag erna ging ik hem koken. Nadat ik de hennep gekookt had, nam ik een 0,5kg boilies en begon deze helemaal te verpulveren en legde ik in de emmer met hennep. Ook nam ik nog 0,5kg hennep die ik mee bij de hennep lag. Ik deed dit op voorhand zodat de pellets en de gebroken boilies het kookvocht van de hennep tot zich konden nemen en zo op de bodem van het water dit konden afgeven. Dezelfde dag ging ik nog 1kg boilies voeren op de stek die ik voor ogen had. (de wind stond hier nu reeds 2 dagen op te blazen.)
Met deze voorbereiding kon ik diezelfde avond nog naar de vijver vertrekken en voerde ik een gehele emmer hennep met daarin boilies en pellets. Tegen de tijd dat alles opgesteld was, werd het donker en kon ik gaan slapen.
|
|
|
|
Zondag 19 augustus werd ik wakker met een koude wind recht op mijn gezicht. De hangertjes stonden nog hetzelfde als de avond ervoor... Ik vroeg me af of mijn voertechniek wel werkte, maar doordat de vissen vooral overdag azen op dit water had ik nog een beetje hoop dat het in de loop van de dag zou werken. De wind begon harder en harder te blazen en na een uurtje stond de wind echt hard op mijn stek. Dit gaf me nog meer hoop en rond 1uur kwam dan toch dat prachtige geluid dat ik bijna 2 maand niet meer gehoord had. Een volle run op mijn linkerstok zorgde ervoor dat de vis al veel draad nam en gevaarlijk dicht bij obstakels kwam zwemmen. Dit zorgde voor nog meer angst om de vis te lossen en mijn hart ging al zo tekeer! Na een dril van ongeveer 10 minuten kon ik dan eindelijk de vis scheppen! Het was echt een prachtige spiegelkarper. Ik dacht dat het een vis van 12kg zou zijn omdat hij zo kort was. Maar toen ik hem uit het water haalde verschoot ik ervan hoe breed de vis wel was. Na enkele foto’s te hebben genomen kon ik dan mijn tweede vis, op een gewicht van 15,2 kg, terug zetten in het water.
De vangst van deze karper gaf mij terug de moed om verder te vissen èn ik wist ook dat mijn nieuwe voertechniek heeft geholpen om de karper te vangen.
Kristof Goovaerts |
|
|
